Çamur mu, ense mi?

Az önce bir afiş gördüm “Ya işsize iş bulun ya da defolun”

Hükümetin istihdam yaratması, zorunlu ödevlerin arasında olmasa da, devletin bekâsı için gerekli görülür.

Ancak KOSGEB destekli aldığım bir eğitimde, bir kişilik istihdamın, 2009 verilerine göre devlete külfeti 289.000TL idi.

Bunun yanında ise, o bir kişi, bir fikir edinip onu besleyerek ya da mevcut bir fikri destekleyerek, bundan çok daha düşük maliyetlere, kendi istihdamını yarattığı gibi, başkalarına da istihdam sağlanabilir.

Ve devlet mercileri, bunun için desteklerde de bulunuyor.

Ama…

Yakınlarda bir gün, yeni tanıştığım birisiyle sohbet ediyordum.

Önümüzden geçen otobüste de ÇiçekSepeti.com reklamı vardı.

Eleman başladı söylenmeye.

“Bu firma yüzünden 3 öğrencim işsiz kaldı. Kesin belediyeden tanıdıkları vardır, otobüslere reklam, oraya buraya reklam… Piyasayı sildiler süpürdüler. Bunlar parayı toplarken benim çocuklar günü kurtarırsa kâr diyorlar”… falan filan.

Kullanıcısı olmasam bile, değişik bir iş fikri olduğuna göre, kazanç sağlamış olacağını, onun tanıdıklarının da piyasa pazar payı kalmamışsa, yeni ve değişik birşeyler bulmalarının verimliliği üzerine konuştuk biraz.

Henüz söylediklerimin etkinliğini irdelemeden söylediği ilk cümle; “o dediğin şey; liberalizmi savunmak olur“.

Gülümsedim. Yaptığım şey bir görüşü savunmak değil, sorun addedilen bir duruma çözüm olarak alternatif üretmekti.

Ama sohbetin devamını tahmin edebilirsiniz.

Düşüncelerimi çürütmeye çalışmıştı ama yerine bir çözüm koyma çabasına da girmemişti.

Ne zaman ki bu yaklaşımı dilinden de döküldü, “bak, şimdi çürüteceğim” dedi.

İkimizin de düşüncelerini toparlayıp sohbetin seyrini ve konusunu değiştirdim.

İktisatta üzerinde durulan konulardan birisi de istihdam ve enflasyon arasındaki politika seçimi. Yani ya enflasyonu düşürmeye yönelik politikalar yapılır ve işsizlik artar ya da tam tersi… Klasik savunu bu şekildedir.

Ancak hem enflasyonu düşürmek hem de işsizliğin artmasını engellemek, yani istihdam artışı, ancak girişimcilikle mümkün oluyor.

Devletin istihdam yaratması için harcama yapması enflasyonu artıracaktır ve birey kendisini tüm alemden ayıran o güzel beynini kullanarak bir şey icra etmek isterse devlet zaten artık destekliyor.

Oysa o arkadaşımın “azıcık aşım, kaygısız başım” mantığında olursak, ne kadar yaratıcı, ne kadar üretici, ne kadar gelişimci olabiliriz?

Haliyle insan merak etmiyor mu? Üretmek mi niyetimiz, yoksa ense yapmak mı? Belki de yapanı örnek alıp motive olmaktansa, ona çamur atmak daha eğlencelidir…

—-

Girişimcilikte devlet destekleri konusunda çalışmalarla ilgili bir bilgi gerektiğinde iletişime geçebilirsiniz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir